Όταν μάζευαν το μέλι, έβραζαν τις κερήθρες και έπαιρναν αυτό το νερόμελο. Το έβαζαν να βράσει και έριχναν μέσα σιτάρι χοντροκομμένο. Όταν έβραζε το σιτάρι, τα έδεναν με λίγο αλεύρι ή λίγο  νισεστέ. 
Τρώγεται ζεστό εκείνη τη στιγμή. Όταν όμως κρυώσει είναι σαν μπισκότο.

Μελοκουρκούτα 
Συνταγή από τη Σάμο, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη

Υλικά
1 Ποτήρι Μέλι
11/2 – 2 ποτήρια νερό
3-4 Κουταλιές αλεύρι ή νισεστέ
Για από πάνω
Κανέλα
Σουσάμι ψημένο
Αμύγδαλα ή Καρύδια

Εκτέλεση
Αραιώνετε το μέλι με το νερό, το δοκιμάζετε να είναι όσο σας αρέσει γλυκό και το βάζετε στη φωτιά να βράσει. Ρίχνετε το αλεύρι και το ανακατεύετε διαρκώς με το σύρμα για να μην κολλήσει, μέχρι να δέσει. Ρίχνετε την κρέμα (την κουρκούτα) σε πιάτα και πασπαλίζετε κανελίτσα, σουσάμι ψημένο και καρύδια κοπανισμένα.
Οι Σαμιώτισσες, όταν έχουν μπόλικο νερόμελο, φτιάχνουν ανάλογη μελοκουρκούτα, τη βάζουν σε ταψιά και τη στεγνώνουν στο φούρνο. Την φυλάνε όπως το κυδωνόπαστο ή την ξεραμένη μουσταλευριά.

 

Συνταγή από τα Κύθηρα, στο βιβλίο της Εύης Λ. Βουτσινά, Γεύση Ελληνική: Καλούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη