Βιολογική Μελισσοκομία και Βιολογικό μέλι:

  • Δεν περιέχει αντιβιοτικά και φυτοφάρμακα
  • Παράγεται στα ορεινά, μακριά από καλλιέργειες
  • Δεν περιέχει ζάχαρη, γλυκόζη ή άλλα πρόσθετα

Στη βιολογική μελισσοκομία δεν λειτουργούμε ληστρικά απέναντι στο μελίσσι. Το ελέγχουμε συστηματικά (βιολογική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η μελισσοκομία της γραμμικής παραγωγής και των χιλιάδων μελισσιών) και σεβόμαστε τις ανάγκες του (γιατί μεταξύ άλλων και αυτό θα μας ανταμείψει).

Το μέλι της βιολογικής μελισσοκομίας πλησιάζει όσο γίνεται περισσότερο στη μορφή που έχει το μέλι στην κυψέλη.

Μα πώς μπορεί κανείς να ελέγξει τις μέλισσες; Οι μέλισσες δεν πάνε παντού;

Το ότι οι μέλισσες ταξιδεύουν δεκάδες χιλιόμετρα προκειμένου να βρουν τροφή αποτελεί μια συνήθη, αλλά μάλλον λανθασμένη άποψη. Οι μέλισσες πράγματι έχουν την δυνατότητα να ταξιδέψουν χιλιόμετρα μακριά απ’ το κέντρο τους, απ’ την κυψέλη τους δηλαδή, αλλά αυτό θα το κάνουν μόνο σε περίπτωση που δεν μπορούν να βρουν τροφή σε κοντινότερα σημεία. Με άλλα λόγια, αν βρουν τροφή κοντά τους, δεν έχουν κανέναν λόγο να μετακινηθούν μακρύτερα, όπως άλλωστε κάνουν και όλοι οι ζωικοί οργανισμοί στον πλανήτη προκειμένου να εξασφαλίσουν οικονομία κινήσεων. Άρα, μπορεί κανείς να ελέγξει την ακτίνα κινήσεων των μελισσιών, εφόσον τα τοποθετήσει σε περιοχές που μπορούν την συγκεκριμένη εποχή του χρόνου να τους παρέχουν τροφή. Εξάλλου, αν δεν μπορούσαμε να ελέγξουμε τα μελίσσια, δεν θα γινόταν να παραχθούν και διαφορετικά είδη μελιού (πευκόμελο, ανθόμελο κλπ.)

Τί είναι το τάισμα των μελισσιών; Ισχύει ότι τα μελίσσια ταΐζονται;

Σε πολλούς μάλλον ακούγεται παράδοξο, αλλά το τάισμα των μελισσιών αποτελεί συνήθη πρακτική και μάλλον αναγκαία θα προσθέταμε εφόσον κανείς λειτουργεί ληστρικά απέναντι στα μελίσσια.

Το μελίσσι μαζεύει μέλι προκειμένου να ταΐσει τα μικρά του και να μπορεί να επιβιώσει, όχι βέβαια μόνο την περίοδο της ανθοφορίας, την άνοιξη και το καλοκαίρι. Γεμίζει τις αποθήκες του προκειμένου να αντέξει και στις εποχές που η τροφή του έξω περιορίζεται (φθινόπωρο, χειμώνα). Αν λοιπόν πάρουμε από το μελίσσι όλο το μέλι, είναι κατανοητό ότι προκειμένου να επιβιώσει κάτι θα πρέπει να φάει. Εφόσον λοιπόν ένας μελισσοκόμος έχει πάρει όλο το μέλι των μελισσιών του, κατά τη διάρκεια του χειμώνα θα πρέπει να ταΐσει ζάχαρη. Η ζάχαρη ταΐζεται είτε σε σιρόπι (διαλυμένη δηλαδή σε νερό και βρασμένη) είτε σε πίτες (ζάχαρη και νερό σε στέρεα μορφή).

Η λογική της βιολογικής μελισσοκομίας δεν είναι βέβαια τέτοια. Σεβόμαστε το μελίσσι και του αφήνουμε πάντα αποθέματα, ενώ αποφεύγουμε όσο είναι δυνατόν τον τρύγο μετά τον Ιούλιο.

Τα μελίσσια μετακινούνται;

Η επαγγελματική μελισσοκομία είναι συνήθως νομαδική μελισσοκομία. Ειδικά στη βιολογική μελισσοκομία τα μελίσσια μετακινούνται αρκετές φορές τον χρόνο προκειμένου ακριβώς να επιτύχουν

Πώς κανείς μετακινεί τα μελίσσια;

Τα μελίσσια όταν πέφτει ο ήλιος κλείνονται στην κυψέλη τους. Όταν ο μελισσοκόμος ετοιμάζει μεταφορά κλείνει τις πόρτες των μελισσιών, εγκλωβίζοντας τα μελίσσια εντός της κυψέλης. Τα φορτώνει στο φορτηγό και τα μεταφέρει κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Κριτήριο για τις μεταφορές είναι συνήθως η ανθοφορία. Στην μελισσοκομική ιδιόλεκτο, ο τόπος όπου «δίνει» μέλι ένα λουλούδι ή ένα δέντρο.